1. Lordi - The Monsterican Dream
2. Top 100 Guitar Solos
3. Yngwie J. Malmsteen - Unleash The Fury
4. Lake Of Tears - Forever Autumn
5. Bon Jovi - Best Of
6. Çilekeş - Y.O.K.
7. Eric Clapton - 2005
8. Eyüp Hamiş ve Cihat Akyıldız - Enstrümental
9. Ozzy Osbourne - Ne varsa dinleyin
10. Leaves' Eyes - Vinland Saga

Gitarlarla ilk tanışmam orta okul ikinci sınıfta oldu. O aralar Carlos Santana ile iyice rock müziğe, özellikle de gitar müziğine ısınmıştım. O albümü kaç yüz kere dinlediğimi hatırlamıyorum bile. Sırf bu yüzden bazı arkadaşlarım benimle dalga geçerlerdi hatta.

O adamın özellikle Smooth şarkısında attığı sololarda çıkardığı temiz, berrak ses ve harika melodilerin yanı sıra, sade tekniği ve notalara kattığı harmoni beni büyülerdi. Özellikle Supernatural albümünün bonus şarkısında çaldığı riffleri hayran bir şekilde dinlerdim. O basit üçerlik taramayla yaptığı hareketi sanki dünyanın en zor şeyiymiş gibi algılardım.

Daha sonra kuzenimin babası, gitara olan sevgisi dolayısıyla kuzenime bir klasik gitar aldı. O derslere giderken ben de ondan arada sırada gitarını ödünç alıp kendi kendime birşeyler çalmaya, kulağımın yatkınlığı sayesinde duyduklarımı yavaş yavaş çıkarmaya çalışırdım.

Derken 8. sınıf geldi çattı, Metallica ile tanıştım, Malmsteen ile, Jason Becker ile... Onların sololarındaki ustalık ve kalite beni akustik gitar almaya itti. İlk gitarıma o sene kavuştum. Kendimi evde geliştirdim. Sadece 1 ay, bir gitar kursuna gidip sonra oradan kaçıp uzaklaştım.

Her zaman için en iyi çaldığım şarkı Nothing Else Matters Elevator versiyonudur. E, yıllar boyunca hep o şarkıyı çalarsan her gitarı eline aldığında olacağı budur ;)

Lise 2 ye geçtiğimde artık bir elektro gitar alma zamanı geldiğini anlamıştım. Kuzenim de bir tane alacaktı o zamanlar ve bir akşam, üniversitede panayıra gittik. Bizim tanış olan gitar satan bir adam vardı orada. Dayım, kuzenim ve ben gidip orada gitarları incelerken dayım birden "hadi çocuklar size gitar alalım" dedi. Benim yüzümdeki ifadeyi siz tahmin edin. O akşam eve metalik kırmızı bir Washburn X-20 elektro gitarla döndüm. Mutluluktan uçuyordum. O gitarla bilgisayara bağlayıp çok şarkı çaldım. Hala odur gitarım.

Geçenlerde kendime sonunda Zoom G2 modeli bir efekt prosesör aldım. Harika bir cihaz, artık bilgisayara bağlamadan istediğim şeyi orijinal sesiyle çalıyorum. Size de öneririm eğer böyle şeylere meraklıysanız.

Her neyse, gitar benim hayatımda önemli bir şeydir. İki hobimden birisidir. Diğeri ise fotoğraftır ama o da başka bir zamana artık. Bırakn gitar sizi alsın o büyülü rifflerin diyarında size bir rüya yaşatsın dostlar. Eğer şarkının solo kısmında siz de gözlerinizi kapatıp telleri ve üzerinde gezen parmakları görüyorsanız, duygu selinde boğuluyorsanız, siz de benim gibi bir gitar adamısınız demektir.

Gitar dolu bir hayat dileğiyle...

Rock: Müziklerin en babasıdır bence. Çoğu tür onun üzerine türemiştir. Gitar ön planda olursa ve iyi sololar olursa müthiş şarkılar ortaya çıkabilir.

Metal: Çok sert olmadığı sürece severim. Metallica, Pentagram gibi gruplar müzik terimini başka yerlere taşımış, çok ileri götürmüş metal gruplarındandır bence. Ve metal önemli bir türdür.

Jazz: Çoğu insanın bu müzik hakkındaki fikri, bu türün dertsiz, gamsız bir tarz olduğudur. Gerçekten de bir yere kadar doğru bir söz. Sözleri biraz öyle ama özellikle gitar, kontr bas, saksafon ve davulun olduğu bir quartet harika işler çıkarabiliyor. Önerilir...

Blues: Eric Clapton'ın bir sözünü aktarmak isterim sizlere: "Bir insan dertliyse sadece blues yapabilir, blues hüzün demektir." Bu müzik usta ellerde muhteşem bir şeye dönüşüyor dostlar. Harika gitar riffleri, şarkının ritmine uygun bir vokal ve işte size mükemmel bir blues şarkısı. Özellikle Eric Clapton ve ZZTop önerilir.

Country: Harika bir türdür. Yeter ki şu dağınık gitar devamlı çalsın arkada. Alan Jackson, Kenny Rogers gibi müthiş sesler bu türün önderleridir.

NuMetal: Çok fazla taklit vakasının olduğu bir tür. Birisi güzel birşey yapıp da piyasa olunca herkes onu taklit ediyor. O yüzden orijinallere dönmek lazım.

Pop: Açıkçası içinde gitar olan şarkılar bazen güzel olabiliyor. Bir de çok güzel, billur gibi diye tabir edilen vokaller de bu türü çekici yapabilir. Ama Türkiye'nin şu anki piyasa hali benim midemi bulandırmaktan ileri gidemiyor malesef.

Rap/HipHop: Farklarını tam olarak bilimyorum bu iki türün. Bazen hakkaten de güzel şeyler çıkıyor. İnsanın içi gıdıklanıyor o tarz şarkılarda. Ama bu türü işin özünü kavramadan (yani rap felsefesini) yapınca insanlar, çok soğuyorum. Sırf rap olsun diye saçmalamak da iğrenç oluyor be kardeşim.

R&B: İğrenç (Bence)

Pop/Rock: Süper şarkılar bulabilirsiniz bu türde. Sakın es geçmeyin.

Enstrümental Rock / Metal: En iyi müzik türüdür kanımca. Eğer çalan kişiler hakkaten hissederek çalıyorlarsa iki hafta durmadan dinlenebilecek müzikler çıkıyor. Öneririm. Türkiye'de Hasan Cihat Örter Türk müziği ile sentezlenmiş bir şekilde harika yapıyor bu işi.

Klasik Batı Müziği: Yoruma gerek var mı, harika...

Klasik Türk Müziği: Tek geçerim.