Geçen sene Ramazan ayında yaptıklarımı hatırlıyorum. O zamandan bu zamana ne kadar hızlı yaşamışız. Ne kadar stres ve sair geçirmişiz. Ne kadar gülmüşüz, ne kadar ağlamışız, birden onları hatırladım nedense. Geçen sene bu fotoğrafı çektiğimde eski bir arkadaşımla Sultanahmet'te iftara gitmiştik.

O iftarı bekleyen insanların sabırsızlanmakla Allah'a tevekkül arasındaki halleri, akşama iftar programlarında görünmek ve müşterilerine hizmet vermek için hazırlanan esnafın telaşı, Sultanahmet'in insana huzur veren, adeta tahta oturmuş bir padişah edasında yeşilliklerin arasındaki endamı... Bunlar aklıma en çok çarpanlar.

Bir de bizim Sungur tayfasıyla gittiğimiz iftarlar gelir aklıma. Her birinde bir olay yaşarım. Onlara da buradan selam olsun. İnşallah bu sene de güzel güzel iftarlarda beraber oluruz.

Bugün 24 eylül pazar, 2006. İçimde tarif edilemez bir huzur var. Allah-u Teâla nın söylediği üzere, oruç tutanların karnı nurla doyarmış oruç süresince. Ben o nuru hissediyorum adeta. İnşallah bu hissiyatlarım boş değildir.

Umarım bu mübarek ay, savaşların, kıtlıkların, kötülüklerin, anlaşmazlıkların, her türlü art niyetlinin bir nebze de olsa azalmasına, bizi bırakmasına sebep olur. Allah'tan niyazım, hepimizin mutlu, mesut ve bir müslümana yakışır şekilde Allah'ın razı olduğu bir hayat sürebilmesi yönünde.

İnşallah nice Ramazan'lara.

HOŞGELDİN EY ŞEHRİ RAMAZAN!