Neler oluyor bilmiyorum, anlamıyorum, anlamak da istemiyorum. Hayat devamlı aynı döngüye girip, önümüze devamlı farklı görünen ama aslında birbirinin aynısı olan pilavları sunmaya devam ediyor. Çok enteresan bir şekilde, aynı imtihanı aynı şartlar altında farklı kişiler aracılığıyla farklı zamanlarda karşımda buluyorum.

Aylar önce ikinci kez tövbe ettiğim bir sınavdan, üçüncü kez neredeyse başarısız oldum. Yine aynı ruh halinde, yine aynı ortamda ve şartlarda, yine aynı yaklaşımda yine aynı şekilde kandım o hileli sorulara. Yine küçük kırıntılar yüzünden büyük hayallere kapılıp büyük hüsranlara yelken açtım.

Fakat tek bir sebebi var bunların: BEN. Zayıflığım, saflığım, düşüncesizliğim, basiretsizliğim ve en önemlisi ders almayışım yüzünden yine kendime zarar verdim. Peki ne için? Güzel birşeyler olur umudu beni sardığı için. Yani başka bir değişle iyi niyetim, hayallerim için. Elime ne geçti, hüsran...

Fakat kimseye kızmıyorum, eskiden kendime kızardım, artık kendime de kızmıyorum. Çünkü biliyorum ki bu sefer ders aldım. Bu sefer bazı şeyleri değiştirebilirim. Kendimi kandırmıyorum, hep insanlara 3 şans verirdim, kendime de 3 şans verdim. Mario bile 3 hakla oynanıyordu, ben de kendime o kadarını çok görmedim yani   Ama inşallah bu sefer kesin çizgileri, sınırları çizdim. Lütfen benden kimse desteklerini esirgemesin, yorumlarını esirgemesin. Çünkü her türlü gazlara muhtacım Bana şans dileyin, dua edin ve destek verin