Dün iş çıkışı eve gitmek üzere Mecidiyeköy'den otobüse bindim. Kuruldum boş bir koltuğa. Derken karşı koltuğa bir kız oturdu. Başta dikkatimi çeken birşey yoktu. Alelade bir bayan... Derken bir ara bakımlı saçlarının arasından küpeleri ortaya çıktı. Üzerinde ünlü playboy işareti olan sevimli "tavşan" arkadaşımız vardı.
Yine bir şey demedim, ta ki boynundaki kolyeyi görene kadar... Kolyenin üzerinde arapça harflerle Allah yazıyordu. Gözlerim ayrıldı resmen. Kafamı başka tarafa çevirdim zorla. O manzarayı, o tezatı, o karmaşayı görmemek için bakışlarımı mümkün mertebe uzaklara çevirdim. Fakat iş işten geçmişti. Türkiye'nin içler acısı halinin özeti karşımdaydı: Kişilik karmaşası.
İnsanlar ne olduklarını, ne olmak istediklerini şaşırmışlar. Daha birkaç gün önce yazdığım yazıların ardından bu manzaralara isabet edince çok moralim bozuldu. Yol boyunca suratımı ekşitmiş vaziyette düşüne düşüne bekledim eve varmayı.
İnsanların artık bir rot-balans ayarı için kendilerine bakım yapması gerekiyor kanımca. Çünkü bu gidişat gerçekten iyi değil. Son zamanlarda TRT gibi saygın kurumlarda çıkan, gerçekten birşeyler bilen insanlar "artık dibe vurduk, yükselebiliriz" diyorlar. Umarım bu iyimser düşünceleri doğrudur. Hep bunun için dua ediyorum. Allah'dan bana sabır, o insanlara da akıl niyaz ediyorum...
Abi ben bir çoğunun bilinçsiz olduğunu düşünüyorum. Yani kendimi öyle avutuyorum. Umarım öyledir cidden bilinçsizlerdir diyorum bi yandan da senin düşündüklerine benzer düşünüyorum ve akıl fikir lazım diyorum. Adam camiye üzerinde yazdığı küfürlerin manalarını bilmeden geliyor, bilse gelir miydi?