İnsanoğlu çok ilginç bir yaratık. Ne tarafa çeksen sünen, çok esnek yapıda bir yapısı var: iyiliğe, kötülüğe, güzelliğe, çirkinliğe, doğruluğa, yanlışlığa, nereye istersen gidiyor... O kadar ilginç bir yapısı var ki, çok komplike ve bir o kadar da sade. Taşıdığı en önemli organ tabi ki beyin, insana şeref sahibi veya yerin altında paye sahibi olmasını sağlayan yegane organ...

İnsanlar yüzyıllar, binyıllar boyunca hep aynı hataları yaptılar. Hep basiretsiz davrandılar, kısa vadeli düşünüp günah işlediler ve cezalarını çektiler/çekecekler. İşin ironik yanı ise insanların hep şeytanı suçlamasıydı. Oysa ki orada o günahı işleyenin kendileri olduğunu unutuyorlardı. Hatayı işleyip 'şeytana uydum' dediler, tetiği çekip 'şeytan doldurdu' dediler, acele edip 'işe şeytan karıştı' dediler. Oysa ki unuttukları bir şey vardı: şeytan fiziksel olarak hiç bir şey yapamayacak kadar aciz, yetersiz bir mahlukattı. Onlara sadece fısıldayıp yapmamaları gereken şeye motive edebilen, lanetlenmiş, aciz bir yaratık...

Ama insanlar vicdanları ile başbaşa kaldıkları zaman, tıpkı elden kayan canlı balıklar gibi 'ben yapmadım, şeytan yaptı' dediler. Kolay yolu seçtiler, seçiyorlar, seçecekler... Belki de dünyayı mahvederek biz kıyameti tetikleyeceğiz. Belki de şeytana daha fazla yüklenip daha da beter olacağız, kim bilir. Fakat şurası kesin ki şeytan aslında biziz.

İşimize gelince, güzel şeyler yapınca 'melekler öğütledi' demeyen, 'ben yaptım' diye böbürlenen bizler, her fırsatta şeytana çamur atıp işin içinden sıyrıldığını sanan bizler, gittikçe basitleşen, karnında bok taşıma görevinden başka bir şeyi yerine getiremeyen mahlukatlar haline geilyoruz giderek.

Bu dünyaya çocuk getirirken düşünün ey insanlar! O çocuğu da şeytana çamur atan, nefsini kendine dost edinenlerden mi yapacaksınız? Onları dünyevi arzularınız için, iki saniyelik zevkler için harab edip dünyayı daha da mı beter hale getireceksiniz? Cehennemin alevlerini mi körükleyeceksiniz yoksa cennetin Kevser'inden kana kana su içmek için kollarınızı mı sıvayacaksınız? Düşünün, bir kere daha düşünün.

Artık kendine gelme vakti sanırım. O saygısız, lanetli mahlukata yüklenmek yerine, öz eleştiri yapma, içine dönme vakti. Bir şeyin kötü olduğunu bile bile, Allah'ın herşeyi gördüğünü bile bile pişkince yapılan hatalardan sıyrılma vakti, arınma vakti bu! Çok geçmeden hepimiz döneriz inşallah yakın zamanda...