İlginç, karışık, karmaşık bir ülkede yaşıyorum. Doğduğum, kendi bilincime kavuştuğumdan beri, hatırladığım şey hep aynı: TV ekranına çıkmış bir siyasetçi millete demeç veriyor, millet de ona 'demeçler' veriyor.

Devamlı bir kargaşa, bir karmaşa, bir toz bulutu var ortada. Kafalar çıkıyor, ayaklar giriyor, kaçmaya çalışanlar geri bulutun içine çekiliyor adeta bir çizgi film misali. Peki sonucunda ne oluyor? Sadece kaos... Besleniyor, gelişiyor, serpiliyor, tabiri caizse cirlop gibi bir yaratık oluyor kaos. Peki kim için? Düğmeye basanlar, lobiler, localar, sahne arkasındakiler, maskeliler, kim derseniz artık. Peki ne oluyor? Herkes biliyor ama aslında kimse bilmiyor...

İlginç bir mizansen içinde, dönüp durup en başa geliyoruz yine. Zaten çok çok uzun zaman önce konmuş olan kavramların tanımı tekrar tekrar değiştiriliyor, genişletiliyor, daraltılıyor ve birilerinin vücuduna göre uyduruluyor. Peki ne oluyor? Olan cahil halka oluyor. Peki ne oluyor? Cahil olan halk daha da cehalete düşüyor.

Bir bakıma sonsuz bir füzyon misali gittikçe kararıyor ortam, sanki Allah'ın sopası dışarıdan o etkili darbeyi vurmazsa asla gidişat tersine dönmezmiş gibi düşünüyor insan. İnsanlar gaflete düştükçe uçurumun olmayan dibine biraz daha yaklaşıyorlar, birileri de gardiyan misali bunlardan fayda sağlıyor. Kimse ne olduğunun, ne yaptığının farkında bile değil. Ama yine de kafasını kaldırmıyor, işine devam ediyor.

"Bağnazsın" diyen bağnazlar, aydınım diyen karartılar sarıyor ortalığı. Kimin kim olduğu belirsizleşiyor, bulanıklaşıyor sahne. En sonunda olacak olan oluyoveriyor: kıyamet.

Şimdi filmi biraz geri saralım: şimdiki zamandayız. Malzemelerimiz neler? Din, siyaset ve cehalet. Bu üçü birleşince ortaya çıkan şey ne? Tabi ki KAOS. Kaos ne işe yarar? Görüş azaltmaya, mide bulantısına ve BOLCA PARA VE GÜCE! Bunu kim elde eder? Kaosun o muazzam ve kontrol edilemez kudretini elde tutan kişiler.

Peki KAOS'un asıl formülü nedir? Zayıf karın ve oldu bittiye getirmelerdir. Galeyana getirebildiğin herşey kaosa müsaittir. Eğer karşındaki bilge ve acelecilikten uzaksa ondan iş çıkmaz, fakat karşındaki şey eğer aceleci, çabuk parlayan, cesur ve ateşliyse (bkz. bizim halkımız) işte o zaman mükemmel bir ortam vardır elinde.

Anlaşıldığı kadarıyla gene kaybettik. Çok uzun zamandır zaten kaybetmiştik, bu sadece kaosun zafer turları... Tarih tekerrürden ibarettir lafını söyleyen bir halk bu hale nasıl düşer, işte o asıl mevzu