İnsanlar çeşitli değerler ve bileşenlerden meydana gelirler. Tıpkı farklı atomların birleşip de molekülleri oluşturduğu gibi insanlar da kendilerine çevreden etkileşimle elde ettikleri donanımları ekleyerek değer kazanırlar.

Buna göre, bir insan ne kadar farklı ve etkin donanım katarsa kendine ve ne kadar kompleks bir yapıya sahip olursa o kadar da değerli olmadılır. Normlara bakacak olursak bu böyledir. Fakat gel gör ki, bu karmaşıklık (toplumda kompleks diye tabir edilen ve kötü algılanan şey) bazen ters etkilerde bulunabilir.

Örneğin, bir insan sadece kendisini değil çevresini de düşünüyorsa, yahut sadece kısa vade değil kısa, orta ve uzun vadeyi düşünüp buna göre hareket ediyorsa, toplumun çoğunluğunu oluşturan komplekslikten uzak sığ güruhlarca dışlanacaktır.

Onlara göre o insanın orada konuşması bir baş ağrısı, bir ego tatmini, bir çok bilmişliktir. İnsanlar onun kendini kanıtlama derdinde olduğunu düşünecek ve onun aslında fikirleri tartıştığını anlamayacaktır bile. O kişi orada fikirleri ve ihtimalleri tartışıyor olsa dahi, onlar o konuşmayı bir ukalalık olarak görürler.

Komplekse sahip insanlar kendilerini eleştirdikçe eleştirirler, değiştirmeye çalışırlar veyahut da ego geliştirir ve o güruhtan intikam alırlar ileriki dönemde. Buna örnek olarak okullarda hocaları görebiliriz. Kimileri anlamsız yere zorlaştırır, intikam aldığı bellidir. Kimileri inanılmaz yumuşakça işler aman bir terslik olmasın diye... Kimileri de vardır ki onlar asıl gıpta edilen kişilerdir. Kompleksi olmayan, olması için bir sebebi de olmayan ve olması gerektiği gibi olan insanlardır onlar. İşte onlar kendini eleştiren kompleksli kişilerin model aldığı güruhtur. O kadar az sayıda ve o kadar mükemmeldirler ki, sadece hayranlık duyulur onlara.

Peki bunun sonucunda ne olacak? Tabi ki hayat herkes için aynı şekilde devam edecek. Kader bir algoritma üzerinde işleyen ve belirli yerlerde belirli parametrelerinde Allah tarafından oynama yapılarak yön değiştiren değişik bir yapı. O radikal yön değişimlerinde iş elimizden çıkıyor ama onun dışında hep bizim kontrolümüzde sanırım hayat. O yüzden biraz akışına bırakmak gerekiyor bazı yerlerde. Toplumun çoğunluğunu komplekslikten uzak sığ yaratıklar kapladığı sürece, merkezde yer alan ve tüm yönlere açık kompleks insanlar her zaman mutsuz ve sıkıntı içinde olacaktır. Ta ki Allah onlar için bir radikal nokta sunana kadar :)