Aklımı uzun zamandır kurcalayan bir konu, iki seçenek var ve (aslında değişen birşey olmayacak ama) birisini seçecek olsaydım hangisi olurdu diye düşünüyorum. Gelin size işin aslını anlatayım...

Bir yakın arkadaşım bana geçenlerde konuşmanın bir yerinde bir arkadaşından "en yakın arkadaşım" diye bahsetti. Sonra aklıma şunlar geldi: "en yakın arkadaşı ben değilmişim demek ki, eh tabi ki değilim, zira eğlenceye vesaireye asla beni çağırmaz bu adam beni". Bu sözler aklımdan geçerken konuşma ilerledi, başka yerlere, geleceğe dair plan bozuntularına geldi. Arkadaşıma bir süre önce okuldan sonra dil için Avustralya veya Yeni Zelanda' ya gitmek istediğimi söylemiştim, o da bu fikri çok benimsemişti. Tam bunu zikrederken de dedi ki, "Abi seninle giderim ben, diğerleri de söylüyor ama onlarla gitmem. Beni tek anlayan sensin. Hayatta tek güvendiğim kişi sensin". Orada bir an duraksadım.

Garip bir durum vardı. İnsanlar genelde işleri düşünce ilk arayacakları kişi olarak beni seçerken, eğlenceye geldiğinde mevzu, beni unutmayı seçerler. Belki de çok eğlenceli olmadığımdandır, bunu kabul edebilirim, fakat neden iş düşünce ben?

Sonra anladım ki ciddi işlerin adamıymışım ben. Sadece iş varsa aranacak, yoksa da umursanması gereksiz bir adam. Bu hem iyi hem de kötü. En azından boş, beleş, vasıfsız birisi değilim. Sadece eğlencelik, çerezlik bir adam da olabilirdim, ki değilmişim hamdolsun.

Fakat yine de insan düşünüyor, acaba öyle mi olsaydım daha iyi olurdu diye. Çünkü bazen istiyor insan iyi gün dostluğu da yapmayı. Daha önceki yazılarımda bahsetmiştim sanırım bundan ve şimdi daha iyi anlıyorum durumu.

Ben, kötü gün dostuyum...