Şartlar insanı nelere zorluyor yahu! Güya uğraşıp, didinip, 1. öğretimi kazandım. İlk senenin ilk döneminde dersleri fazlasıyla astığım için birazcık(!) kaldım iki dersten.

Hadi kaldım diyelim, ikinci seneye alttan alacağız diyelim, insan sınıfları ve hatta amfileri bu kadar küçük yapar mı kardeşim? Kaldığımız derslere girelim diyoruz, gündüz derslerinde ancak o senenin öğrencileri sığıyor, hatta onlar da sığmıyor :S

Size örnek: Normalde iktisada giriş dersi 1. sınıfın 1. yarıyılında verilir bizim okulda. Hocamız sağolsun biraz zor sorardı emekli (ölene rahmetli, o dersi bırakana emekli denir türkçede ;)). Öyle ki, normalde toplamda sadece birinci sınıfların (300 kişi) girmesi gereken sınavlara, toplamda 1200 kişi girerdi. Ta 97' den derse girenler vardı, adamlar torunlarını da alıp gelmişler. Ellerini filan öpüyoz amcaların. O fazladan 900 kişi anlayacağınız, geçmiş yıllardan kalıp dersi alttan alanlardı.

Diğer ders de matematik. Sınıfa girmeye yelteniriz, bir bakarsın ki millet dolmuşta gider gibi ayakta dinliyor dersi. Hocamız (ki kendisi Harvard mezunu galiba) karizmatik bir gülüşle selam çakar ve suratımıza kapıyı kapatır. Biz de kıçımıza baka baka gideriz.

Baktım ki olmuyor, bu işler böyle gitmiyor, ben de dedim ki evim yakın, bari 2. öğretim derslerine gireyim de orada ilim irfan öğreneyim. Son 3 haftadır arkadaşlarımı haftada 2 (yazıyla iki) gün görüyor, çoğu derse akşamları giriyorum. Anlayacağınız 1. öğretim parasına 2. öğretimde ders görüyorum :D