Sanırım artık bitti. Uzun zamandır kendime itiraf edemedigim aşkım, arkadaşlarımın üzerime gelmesi üzerine kafamda bitti. Çünkü o an kızarıp utanırken bir yandan da onun hal ve tavırlarını, bana olan davranışlarını gözden geçirdim. Sanırım o bana benim ona baktığım gibi bakmıyor. Ve sanırım ben platonik bir salaktım onca zaman.

Arkadaşlarım üzerime geldikçe ben daha çok utandım ve kızardım, sıcak bastı. Sinirlerim gerildi. Söylememe ramak kalmıştı ama tuttum kendimi. Çünkü biliyordum ki olmayacak bir duaya amin demiştim. Çünkü biliyordum ki artık söylesem de, onlara herseyi anlatsam da bitmişti. Çünkü ben bu aşkı kendi içimde bitirmistim.

Artık yeni sahillere yelken açmak zorundayım. Kim bilir belki de kendime sığınacak bir koy bulabilirim. Belki beni kabul edecek birisiyle karşılaşırım.

Bundan sonra mükemmel kişi arayışına devam edeceğım sanırım. Mükemmel kişi aslında biraz ütopik bir kavram ama sanırım bu zamanla oluşabilecek bir şey. Çünkü mükemmel kişi aslında sizin alışkanlıklarınıza uyan kişi. Eğer sevdiğiniz kişinin farklılıklarına alışabilirseniz sanırım o sizin için mükemmel kişi olacaktır.

Bakalım, gelecek bize neler getirecek.